Alexander van de Bunt

In Wereldreizigers beschrijft Alexander van de Bunt hoe het Europese continent na de laatste ijstijd, het weichselien, ‘ontdekt’ en bevolkt werd. Het klimaat warmde op, landschappen veranderden en de mens maakte opnieuw zijn intocht in Europa. Hoe bewogen mensen zich, en wat dreef hen? Hoe zagen hun samenlevingen eruit? Wat troffen ze aan langs de grenzen van hun leefwereld? Dankzij wat de derde archeologische revolutie wordt genoemd, is dat sinds kort te reconstrueren. Van de Bunt beschrijft op toegankelijke wijze de ‘ontdekking’ van Europa vanaf de prehistorie tot en met de oudheid en brengt hiermee de vroege mensheid bijzonder dichtbij.

In Wee de overwonnenen vertelt de talentvolle archeoloog Alexander van de Bunt het verhaal van de vroege bewoners van onze streken. Wij kennen de bewoners van de Lage Landen van 2000 jaar geleden vooral door de ogen van Romeinen, zoals Julius Caesar en Tacitus. De laatste schreef al over het ‘woeste landschap en ruwe klimaat’. Maar wat troffen de Romeinen hier aan, toen ze aankwamen in dit drassige gebied aan de Noordzee? Welke volkeren woonden hier en waar kwamen ze precies vandaan? Welke talen spraken ze? Welke goden vereerden ze? En vooral: wat betekende de komst van de Romeinen voor hen?

Op levendige wijze beschrijft Alexander van de Bunt vele cruciale gebeurtenissen, zoals de Slag bij het Teutoburgerwoud en de Bataafse Opstand. Hij schrijft over de relatie tussen Germaanse en Keltische stammen en de Romeinen aan de rand van het rijk en laat zien dat de Romeinen een uitgekiende assimilatiestrategie toepasten op de door hen overwonnen volkeren. Wee de overwonnenen is een prachtig boek voor iedereen die meer wil weten over de Bataven, de Friezen, de Cananefaten en andere stammen in het huidige Nederland en België rond het begin van de jaartelling.